گفتمان

امروز 20 جولای 2010 مصادف بود به روز کنفرانس بین المللی کابل، وزیر مالیه جمهوری اسلامی افغاسنتان حضرت عمر زاخیل وال بیانیه ایی از دستاورد ها وانکشاف افغانستان در طی سال های اخیر تذکر بردند. وی در بیانیه خود از 100 فیصد برق در کابل وخانه های کابل صحبت کردند. متعاقبا در تلویزیون یک در یکی از برنامه های تحلیلی از آقای رمضان بشردوست درباره صحبت های زاخیل وال پرسیده شد. اقای رمضان بشردوست گفتند: ( زاخیل وال زاغ واری هوشیار است ولی مردم افغانستان زاغ واری خر نیستند. چیزیکه میخواهم بالایش مکث کنم این است که آیا زبان دیپلومات و سیاسی چنین است که کسی را دشنام بدهیم ؟ وآیا ما را اخلاق اسلامی و افغانی مان اجازه آن را می دهد که کسی را خر خطاب کنیم؟ اگر زاخیل وال زاغ واری هوشیار است و زاغ همزمان خر واری هم است پس زاخیل وال را به چه شد؟ این قاعده ریاضی است که اگر a=b , b=c پس a=c جناب بشردوست، شهرت و نیک نامی خویش را در بد نامی و دشنام زدن دیگران جستجو نکنید. من بسیاری از مصاحبه های آقای بشردوست را تعقیب وگوش نموده ام. ویژه گی که صحبت های آقای رمضان بشر دوست دارد این است که همیشه انتقاد میکنند و هرگز برنامه و طرحی برون رفت را نداشته اند. بیایید فرض کنیم که آقای زاخیلوال دروغ گفته باشد و خاک در چشم مردم زده باشد ولی آیا برای آقای بشردوشت که دوکتورا دارند و شخصیت مهم کشور هم خود را میشمارند لازم است که عفت کلام را کنار گذاشته و مانند افراد سر کوچه هرکی را خواستند دشنام بدهند و تهمت بسته کنند. آقای بشردوست! شما در گفتار تان از خلفای راشدین نام میبرید آیا این را هم میدانید که خلفای راشیدن کسی را بی حرمت و آبروی کسی را نمی ریزند. بدانید در اسلام عیب جویی، استهزا، ریختن آبرو تخریب و اهانت مومن حرام است. تنها کسانیکه به حرف و بشردوست گوش میدهد بعضی افراد عصبی و عقده یی هستند که زبان عامیانه و مستقیم وی خوش شان میایید. ولی آن را بدانید که در فرهنگ سیاست و نزد سیاستمداران جز ارزه است. در اخیر یکبار دیگر به جناب محترم آقای بشردوست و همه دوستان صاحب قلم توصیه و پیشنهاد دوستانه من این که کسی را استهزا و تخریب نکنید الی بر حق با در نظرداشت عفت کلام و زبان علمی و دیپلوماتیک.

جواد بشریار